اخلاصی، ا. و رستگار، خ. (1398). مطالعه جامعهشناختی عادتوارههای متعارض با الزامات نهادی علم در پژوهشهای علوم انسانی. راهبرد فرهنگ، 12(4): 48-7.
آشتیانی، م. و دیگران (1397). آن ره که آمدهایم: درآمدی تحلیلی بر تاریخ و جامعهشناسی مسئله علم در ایران. تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
آشوری، د. (1397). تعریفها و مفهوم فرهنگ. تهران: آگه.
البرو، م. (1398). مقدمات جامعهشناسی، ترجمه منوچهر صبوری،. تهران: نی.
اینسورث، ج. (1394). گزیده دانشنامه جامعهشناسی آموزش و پرورش، ترجمه حمیرا ترجانی. تهران: سولار.
بازرگان، ع. (1397). ارزیابی کیفیت در آموزش عالی. تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
ببی، ا. (1393). درآمدی بر جامعهشناسی: علمی انتقادی، ترجمه محمدحسین پناهی. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
توکل، م. (1389). جامعهشناسی علم. تهران: جامعه شناسان.
جعفریان، ر. (1399). هیچوقت علم را جدی نگرفتهایم: یادداشتهای یک دهه درباره علم و حواشی آن. تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
چلپی، م. (1392). بررسی تجربی نظام شخصیت در ایران. تهران: نی.
ذاکر صالحی، غ. (1397). مسائل آموزش عالی ایران. تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
شارون، ج. (1400). ده پرسش از دیدگاه جامعهشناسی، ترجمه منوچهر صبوری. تهران: نی.
صبوری، م. (1380). جامعهشناسی سازمانها: بوروکراسی مدرن ایران. تهران: سخن.
عرفان منش، ا. (1396). واکاوی مؤلفههای رویکرد انتقادی و آسیبشناسی فرهنگی به علوم انسانی ـ اجتماعی از دیدگاه رهبر انقلاب اسلامی. معرفت فرهنگی اجتماعی، 8(2): 54-31.
عرفان منش، ا. (1400). نخبگان در اندیشه راهبردی رهبر انقلاب اسلامی: چشماندازی با تأکید بر نخبگان علوم انسانی تمدنساز. راهبرد اجتماعی فرهنگی، 10(3): 486-455.
غروی، ن. و دیگران (1391). ارتقای فرهنگ علمورزی در دانشگاه اسلامی: راهکارها، آفتها و موانع. فرهنگ در دانشگاه اسلامی، 2(3): 278-257.
فراستخواه، م. (1388). سرگذشت و سوانح دانشگاه در ایران: بررسی تاریخی آموزش عالی و تحولات اقتصادی، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی مؤثر بر آن. تهران: رسا.
فراستخواه، م. (1393). تاریخ هشتاد ساله دانشکده فنی دانشگاه تهران. تهران: نی.
فراستخواه، م. (1397). گاه و بیگاه دانشگاه در ایران: مباحثی نو و انتقادی در باب دانشگاه پژوهی، مطالعات علم و آموزش عالی. تهران: آگه.
قاراخانی، م. و میرزایی، س. (1396). اخلاق علم در علوم اجتماعی ایران. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
قلی پور، آ. (1387). جامعهشناسی سازمانها: رویکرد جامعهشناختی به سازمان و مدیریت. تهران: سمت.
کلاین برگ، ا. (1342). روانشناسی اجتماعی، ترجمه علی محمد کاردان. تهران: اندیشه.
کوش، د. (1397). مفهوم فرهنگ در علوم اجتماعی، ترجمه فریدون وحیدا. تهران: سروش.
لطیفی, م. و دیگران (1397). استخراج و اولویت بندی راهبردهای نیل به مرجعیت علمی ج.ا.ایران با روش تحلیل عملکرد-اهمیت. راهبرد, 27(1): 5-29.
محدثی، ح. (1397). حکایت دانشگاه: جامعهشناسی سازمانهای علمی و زیست دانشگاهی. تهران: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی.
محمدی اصل، ع. (1391). فرهنگ اجتماعی. تهران: علم.
مید، م. (1382). آدمیان و سرزمینها، ترجمه علیاصغر بهرامی. تهران: نی.
میرسلیم, م. (1383). درنگی در آرای ایران شناسان پیرامون خلق و خوی ایرانیان. راهبرد, 12(3): 322-330.
همرسلی، م. (1400). مفهوم فرهنگ: تاریخچه و ارزیابی، ترجمه حجتاله خدری و ولیاله نصیری. تهران: نقد فرهنگ.
ویتن و. (1385). روانشناسی عمومی، ترجمه یحیی سیدمحمدی. تهران: روان.
Hagstrom, W. (1965). The scientific community. N.Y: Basic Books.
Hofstede, G. (1980). Culture’s Consequences: International Differences in Work Related Values. CA: Sage.
Hofstede, G. (1997). Cultures and Organizations: Software of the Mind. NY: McGraw-Hill.
Horton, C. & Hunt, P. (1964). Sociology. NY: McGraw-Hill.
Lyotard, J. (1984). The Postmodern Condition: a Report on Knowledge. Minneapolis: University of Minneapolis.
Lyotard, J. (1988). The Differend: Phases in Dispute. Manchester: Minneapolis University.
Lyotard, J. (1993). Political Writings. UK: UCL.
Schwartz, S. (1994). Beyond Individualism-Collectivism: New Cultural Dimensions of Values. US: Sage.
Stavros, J. & et al. (2003). Strategic Inquiry! Appreciative Intent: Inspiration to SOAR, a New Framework for Strategic Planning. International Journal of Appreciative Inquiry, 24.
Stavros, J. & Hinrichs, G. (2009). SOAR: Building Strengths-based Strategy. Bend: Thin Book Publishers.
Stavros, J. (2013). The Generative Nature of SOAR: Applications, Results, and the New SOAR Profile. International Journal of Appreciative Inquiry, 24.
