احمدزادهکرمانی، ر. )۱۳۹۰(. بازاندیشی در فرهنگ و رسانه. تهران: انتشارات چاپار.
باصری، ا).۱۳۸۸ (. بررسی عوامل موثر بر آگاهیها و مشارکت سیاسی- اجتماعی خانوادههای نیروهای مسلح. فصلنامه فرهنگی- دفاعی زنان و خانواده سال پنجم, شماره ۱۵, صص۸۱-۷۰.
بیژن، ع؛ اعجازی، ا., & لکزی، م . ۱۳۹۸(۱۳۹۸). واکاوی میزان تأثیرگذاری شبکه های اجتماعی بر
مشارکت سیاسی مطالعه موردی: ایران و روسیه در سالهای 2020-2010. پژوهشنامه علوم سیاسی سال چهاردهم شماره چهار.
زارعی، غ؛ ناظمی، ا؛ & حسینی، س. (۱۳۹۹). نقش رسانهها در مشارکت سیاسی و چگونگی کاربرد تکنیکهای رسانهای در مدیریت افکار عمومی (مقایسه مشارکت سیاسی در ایران و غرب). پژوهشنامه تاریخ، سیاست و رسانه، سال سوم، شماره دوم، صص ۱۴۷-۱۲۵.
رزاقی، ا) . ۱۳۸۹ .(نظریههای ارتباطات اجتماعی. تهران: نشر آسیم.
سردارآبادی، خ. ا. (۱۳۸۳). بررسی مقایسهای تاثیر رسانههای جمعی، فناوریهای نوین ارتباطی ـ اطلاعاتی و ارتباطات میانفردی بر اطلاعات سیاسی دانشجویان. پایاننامه دکتری علوم سیاسی دانشگاه تربیت مدرس، صص ۸-۱.
سردارنیا، خ. ا؛ امینیزاده، س؛ & حسنوند، م. (۱۳۹۸). تأثیر رسانههای جدید با واسطهگری متغیرهای اجتماعی بر مشارکت سیاسی دانشجویان مطالعه موردی: دانشجویان دانشگاه شیراز. مجله جامعه شناسی کاربردی، ص ۸۸ .
سولیوان، ت؛ هارتلی، ج؛ ساندرز، د؛ & فیسک، ج. (۱۳۸۵). مفاهیم کلیدی ارتباطات، ترجمه میرحسن رئیسزاده. تهران: نشر فصلنو.
عبداللهینژاد، علیرضا؛ قاسمینژاد، ابوذر و صادقی، جواد. (۱۳۹۵) . رسانههای اجتماعی و مشارکت سیاسی در انتخابات رابطه استفاده از فیسبوک، تلگرام و اینستاگرام و مشارکت سیاسی دانشجویان در انتخابات هفتم اسفند ۱۳۹۴ مطالعات رسانههای نوین سال دوم.
قادرزاده، ا شریفی، ف., & حسنخانی، ا. (۱۳۹۶) . مشارکت سیاسی و عوامل مرتبط با آن: مطالعه پیمایشی
دانشجویان دانشگاه کردستان. فصلنامه مطالعات توسعه اجتماعی-فرهنگی دوره هفتم شماره چهار, صص ۱۲۹-۹۳.
مککوایل، د. (۱۳۸۵). درآمدی بر نظریه ارتباطجمعی، ترجمه پرویز اجلالی. تهران: دفتر مطالعات و توسعه رسانهها.
مهرداد، ه. (۱۳۸۸). مقدمهای بر نظریات و مفاهیم ارتباطجمعی. تهران: نشر فاران.
نورانی، زهرا؛ شیری، طهمورث؛ محسنی، رضاعلی . ( ۱۳۹۶) بررسی آثار شبکههای اجتماعی بر مشارکت
شهروندان تهرانی با مداخله سرمایه فرهنگی و اعتماد اجتماعی. مطالعات میان فرهنگی، سال دوازدهم، شماره سی و دو.
Ahmad, T. A. (2019). The Use of Social Media on Political Participation Among University Students: An Analysis of Survey Results From Rural Pakistan.
https://doi.org/10.1177/2158244019864484.
Fujiwara, T., Müller, K., & Schwarz, C. (2020). The Effect of Social Media on Elections: Evidence from the United States .
http://dx.doi.org/ 10.2139/ ssrn.3719998, 1-5.
Graber, D. (2003). The media and democracy: Beyond Myths and Stereotypes. www.annualreviews.org, 139.
Kovacheva, S. (2005). Will youth rejuvenate the patterns of political participation? Revisiting youth political participation:Challenges for research and democratic practice in Europe, 19-29
Michaelsen, M. (2011). New media vs. old politics the internet, social media, and democratisation in Pakistan. Berlin: fesmedia Asia Friedrich-Ebert-Stiftung.
Nesbitt-Larking, P. (2010). The role of the media in electoral behavior: A Canadian perspective. Policy and Society, Vol. 29 (4), 53-64.
Refaei, M. (2015). Political participation in Egypt: Perceptions and practice. Masar citizenship project, Spanish Agency for International Development Cooperation., 5.
Weiner, M. (1971). Political Participation in Crises and Sequences in Political Development, Princeton: Princeton University Press. Princeton University Press.
Zaheer, L. (2016). Use of Social Media and Political Participation among University Students. Pakistan Vision,17(1), 278-299.
Zúñiga, H. G., Eulàlia Puig, ا. A., & Hernando, R. (2009). Weblogs, traditional sources online and political participation: an assessment of how the internet is changing the political environment.
New Media Society: https://nms.sagepub.com/cgi/content/abstract/11/4/553, 557.
