نوع مقاله : مقاله پژوهشی
موضوعات
عنوان مقاله English
نویسندگان English
زمینه و هدف: جهان معاصر در یک «دوره گذار» ژئوپلیتیکی به سر میبرد که در آن، پارادایمهای سنتی مبتنی بر دولتمحوری و قدرت سخت، کارایی خود را از دست دادهاند. ظهور الزامات نوینی چون تکنوژئوپلیتیک، محوریت یافتن هویت (ژئوکالچر) و قدرتیابی بازیگران غیردولتی، خطمشیگذاران را با یک محیط راهبردی سیال و غیرقابل پیشبینی مواجه کرده است. هدف اصلی این پژوهش، تبیین ماهیت این الزامات نوین و ارائه الگوی خطمشیگذاری کارآمد برای انطباق با این محیط جدید است.
روششناسی: این پژوهش با رویکردی کیفی و با استفاده از روش فراترکیب (مدل سندلوسکی و باروسو) انجام شده است. پیکره تحلیلی تحقیق، متشکل از 61 سند تخصصی شامل مقالات علمی-پژوهشی و گزارشهای راهبردی معتبر است که به صورت نظاممند، یافتههای آنها استخراج، طبقهبندی و ترکیب شده است.
یافتهها: یافتهها نشان میدهد که چهار الزام کلیدی (فناورانه، هویتی، شبکهای و ژئواکونومیک) در حال بازتعریف مفاهیم قدرت، حاکمیت و سرزمین هستند. این تحول، خطمشیگذاران را از الگوی سنتی «بازیگر وستفالیایی» به سمت الگوی نوین «بازیگر شبکهای آیندهنگر» سوق میدهد.
نتیجهگیری: مدل مفهومی جدید برای خطمشیگذار بر قابلیتهایی چون تفکر سیستمی، تسلط بر قدرت هوشمند، دیپلماسی چندوجهی و بهکارگیری ابزارهای آیندهپژوهی مانند سناریوسازی برای مدیریت عدم قطعیت استوار است. نهادهای راهبردی برای کنشگری مؤثر در محیط جدید، نیازمند بازنگری در ساختارها و کسب این قابلیتهای نوین هستند.
کلیدواژهها English