پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامفصلنامه علمی راهبرد1028-310229120200521Russia's Strategy and Behavioral Pattern in the Confrontation between Iran and Zionist Regimeراهبرد و الگوی رفتاری روسیه در تقابل ایران و رژیم صهیونیستی533115553FAجوادشفقتنیا آبادکارشناسی ارشد روابط بینالملل، دانشگاه مازندران،علی اکبرجعفریدانشیار روابط بینالملل دانشگاه مازندرانJournal Article20200414Due to strategic differences and ideological animosity on different levels, the Islamic Republic of Iran and Israel both have controlled, contained, and deterred each other to maximize their regional power. The deep historical link between Russia and Israel in cultural, political, and economic aspects have directed the level of diplomatic relations of both governments from normal toward strategic. The U.S. sanctions on Moscow and the mediating role of Israel to resolve the disputes with the U.S. have provided an opportunity for Tel Aviv to use it as a bargaining chip in a strategic approach with Russia to guarantee its security. Although, Iran and Russia emphasized their mutual interests and developed participatory models to improve bilateral relations such that the level of military and political cooperation in the recent crisis of the Middle East implies the exceptional development in bilateral relations between the two countries. Henceforth, strengthening the political and military position of Iran and Israel by Russia has become a menacing factor for the national security of both governments. Thus, regarding the points mentioned above, this question arises that despite the competition between Iran and Israel so far what behavioral pattern has been adopted by Russia towards its two tactical allies? To answer this question, we hypothesize that Moscow's extensive relations with Iran and Israel and their role in Russia's regional and global policies have led Moscow to utilize a balance of power approach as the most reliable method concerning its two tactical allies.جمهوری اسلامی ایران و اسرائیل به دلیل اختلافات راهبردی و خصومتهای ایدئولوژیکی در سطوح مختلف با هدف بهحداکثر رساندن قدرت منطقهای خود، به کنترل، مهار و ایجاد بازدارندگی علیه یکدیگر پرداختهاند. پیوندهای عمیق تاریخی میان روسیه و اسرائیل، سطح مناسبات دیپلماتیک آنها را از سطح عادی به سمت استراتژیک سوق داده است. تحریمهای آمریکا علیه مسکو و نقش میانجیگری اسرائیل در حل و فصل اختلافات با آمریکا، فرصتی را به تلآویو داد که از آن بهعنوان برگ برنده در نزدیکی راهبردی با روسیه در جهت تضمین امنیت خود استفاده کند. این درحالی است که ایران و روسیه با تأکید بر منافع مشترک، به توسعه الگوهای مشارکتی در تنظیم روابط دوجانبه خود پرداختهاند. بهطوری که سطح همکاریهای نظامی و سیاسی ایران و روسیه، بیانگر تحول عظیمی در روابط دوجانبه دو کشور است. ازاینرو، تقویت جایگاه سیاسی و نظامی ایران و اسرائیل توسط روسیه، به یک عامل محرک تهدید امنیت ملی تبدیل شده است. سؤالی که در این پژوهش مطرح میشود این است که با وجود تقابل ایران و اسرائیل تاکنون، روسیه چه الگوی رفتاری را درقبال این دو متحد تاکتیکی خود اتخاذ کرده است؟ برای پاسخ به این سؤال، فرضیه ما این است که، مناسبات گسترده مسکو با ایران و اسرائیل و نقش آنها در سیاستهای منطقهای و بینالمللی روسیه باعث شده است که مسکو الگوی رفتاری توازن قوا را بهترین رویکرد درقبال این دو متحد تاکتیکی خود برگزیند.https://rahbord.csr.ir/article_115553_4133e901aa2ec01951a5b64d28cb69af.pdfپژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامفصلنامه علمی راهبرد1028-310229120200521The Strategic Approach of the Concept of “Expediency” (A Case Study of the Hudaybiyyah Peace Treaty)رویکردی راهبردی به مفهوم مصلحت (مطالعه موردی معاهده صلح حدیبیه)3566115554FAمحمدباقرخرمشاداستاد دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائیآرزومجتهدیدانش آموخته کارشناسی ارشد اندیشه سیاسی در اسلام دانشگاه علامه طباطبائیJournal Article20200307 <br /> <br /> <br /> <br /> <br />As specified in Islam, fixed and variable provisions determined based on individual needs, there is also the sphere of ruling in the area of a government decree and powers to govern the community administration, based on the provisions of time and place.In this regard, the status of "expediency" as the solvent of crises in situations where we confront in the event of a conflict of interests is one of the most important issues in religious government, especially in the concluding treaties where the government based on material and the spiritual matter should sacrifice less beneficial one. It seems that the practical manner of the Prophet (PBUH) in the concluding of the treaties at the beginning of Islam presents a sound answer to this issue. Therefore, in a strategic approach in the peace of Hudaybiyyah, there are some questions similar to these two questions: what is the practical interest in negotiating the treaty of Hudaybiyyah and what criteria did the Prophet (PBUH) apply in this treaty?The study and analysis of the Hudaybiyyah Peace Treaty as the most significant treaty of prophetic government with the hermeneutic method of Schleiermacher, which is historical analysis method, shows "expediency" in this treaty was based on the socio-political situation has been temporarily adopted in the conditions of Hudaybiyyah; therefore, according to circumstances the negotiation with the pagans is more strategic than to fight. The rules governing this treaty are: 1. Be at the suggestion of the enemy and from the position of authority. 2. Stop <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> همانگونه که در اسلام براساس نیازهای فردی، احکام ثابت و متغیری مشخص شده است در حوزه احکام و اختیارات حکومتی و برای اداره جامعه براساس شرایط زمان و مکان نیز قلمرو احکام وجود دارد. در این میان جایگاه «مصلحت» بهعنوان حلال بحرانها در شرایطی که با پدیده تزاحم مصلحتها مواجه هستیم یکی از مهمترین بحثها در حکومت دینی است، بهویژه در عقد معاهدات که حکومت میبایست با توجه به مادیات و معنویات، مصلحت کمتر را فدای مصلحت بااهمیتتری نماید. به نظر میرسد سیره عملی رسول اکرم (ص) در عقد معاهدات صدر اسلام، میتواند پاسخگوی مناسبی برای این مسئله باشد. بنابراین در رویکرد راهبردی به مصلحت در صلح حدیبیه این دو پرسش مطرح است:مصلحت مستخرج در اقدام به مذاکره در معاهده حدیبیه چه بوده و چه ضوابطی را پیامبر (ص) در این معاهده اعمال کرده است؟ از مطالعه و تحلیل معاهده صلح حدیبیه بهعنوان مهمترین معاهده حکومت نبوی با روش هرمنوتیک شلایرماخر که روشی تحلیلی-تاریخی است، این پاسخ به دست آمد: «مصلحت» در این معاهده امری بوده است که برمبنای اوضاعواحوال سیاسی- اجتماعی و با توجه به مسئله اهم و مهم، موقتاً در شرایط حدیبیه اتخاذشده و مذاکره با مشرکان با توجه به همین شرایط وقت، راهبردیتر از مبارزه بوده و ضوابط حاکم بر این معاهده عبارت است از: 1-با پیشنهاد دشمن و از ناحیه قدرت باشد. 2-قطعاً باعث توقف جنگ و کشتار شود. 3-برطرفکننده تحریمها و تأمینکننده امنیت و آزادی مسلمین باشد. 4-بیشترین امتیاز را با کمترین هزینه نصیب مسلمین کند. 5-راه هرگونه بهانهجویی را بر دشمن ببندد.6-راه بازگشتhttps://rahbord.csr.ir/article_115554_5a728f1ab9632f4bb4a72ff3eea7a36a.pdfپژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامفصلنامه علمی راهبرد1028-310229120200521Designing a Cconceptual Model for Implementing the Islamic-Iranian Model of Progress with an Emphasis on the Statements of the Leader of the Islamic Revolutionطراحی مدل مفهومی اجرای الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت با تأکید بر بیانات رهبر معظم انقلاب اسلامی (مدظلهالعالی)6796115555FAصبااجاقیدانشجوی دکتری، گروه آیندهپژوهی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)0000-0002-7680-4211سیدمحمودآقایی فیروزآبادیدانشجوی دکتری آیندهپژوهی، دانشگاه عالی دفاع ملی،Journal Article20200422 <br /> <br /> <br /> <br /> <br />The model is a comprehensive blueprint for growth in the path of excellence. Thus, considering the dimensions and elements transforming the model of development with an emphasis on Islamic and Iranian form is extraordinary. The development pattern must be fully consistent with future circumstances so that it can pass through the turbulent future and be valid.<br /> The problem is that many documents that have drafted in the country are not achievable and often cannot be implemented. The reason is that the ultimate goals in these reports are not in compliance with the ideals of the next generation who have to implement the. In other words, our cognitive value is different from the cognitive value of the next generation. Moreover, the examination of the results and consequences of development in our country proves that western-style development not only has not led to the progress of the country yet worst, it has also diminished Islamic-Iranian values. The rationale behind this is in the difference between the principles, requirements, and objectives of development with the principles and objectives of the Islamic society of Iran, therefore, this necessitates the arrangement of a model relevant to the Islamic and Iranian civilization.<br /> This research, which highlights the implementation of the model in the future, firstly, theoretical literature has been reviewed, we analyze concepts such as progress, development, the Islamic-Iranian form, and the correlation between the Islamic-Iranian model with the concept of progress and development. The applied method of the paper <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> الگو نقشه جامعی برای حرکت در مسیر تعالی است و از این رو بررسی ابعاد و مؤلفههای تأثیرگذار بر الگوی پیشرفت و توسعه با تأکید بر اسلامی و ایرانی بودن از اهمیت بالایی برخوردار است. الگوی پیشرفت باید کاملا منطبق بر محیط آینده باشد تا بتواند از ناهمواری های آینده عبور کند و اثرگذار باشد. مساله این است که بسیاری از سندهایی که در کشور تنظیم میشوند قابلیت اجرا ندارند و اغلب ظرفیت اجرایی شدن ندارند. علت هم این است که آرمانهایی که در این سندها آمده با آرمانهای نسل بعدی که قرار است این سندها را اجرا کنند، همخوانی ندارند. به عبارتی ارزش شناختی ما با ارزش شناختی نسل بعدی متفاوت است. همچنین بررسی آثار و پیامدهای توسعه در کشور ما نشان میدهد که توسعه به سبک غربی از یک سو نتوانسته باعث توسعه و پیشرفت کشور گردد و از سوی دیگر نیز باعث کمرنگ شدن ارزشهای اسلامی-ایرانی نیز شده است. دلیل این امر را باید در تفاوت بین مبانی، اقتضائات و غایات توسعه با مبانی و غایات جامعهی اسلامی ایران جستجو کرد، لذا این امر ضرورت طراحی الگویی متناسب با جامعه اسلامی و ایرانی را ایجاب میکند. در این پژوهش با شناسایی مؤلفههای تأثیرگذار بر الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت به طراحی الگوی پیشرفت و توسعه متناسب با جامعه اسلامی ایران پرداخته میشود. در این پژوهش، که تاکید بر اجرایی شدن الگو در آینده است، ابتدا با مرور ادبیات نظری به بررسی مفاهیمیhttps://rahbord.csr.ir/article_115555_e24384b7369e4c6a298a78540d40934c.pdfپژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامفصلنامه علمی راهبرد1028-310229120200521Identify the Cyberspace Megatrend Affecting the Future of Public Diplomacy
(with Structural Analysis Approach, Interaction)شناسایی فراروندهای فضای سایبر موثر بر آینده دیپلماسی عمومی (با رویکرد تحلیل ساختاری، تاثیر متقابل)97129115556FAمحمدمهدیافشاردانشجوی دکتری روابط بین الملل، گروه روابط بینالمللکیهانبرزگردانشیار و عضو هیئت علمی، گروه روابط بین المللداودکیانیدانشیار و عضو هیئت علمی،گروه روابط بینالملل، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه آزاداسلامی واحد قمJournal Article20200426 <br /> <br /> <br /> <br /> <br />The central question and at the same time, the principal purpose of this study is to identify the megatrends affecting the future of public diplomacy. Therefore, following archival studies and reviewing reliable resources and records, a list of key cyberspace significant trends affecting the future of public diplomacy has been identified.<br /> Then, by obtaining the opinions of 12 experts and consensus of their views on factors impact on each other using foresight methods, structural analysis/interaction method, interaction matrix was designed.<br /> By analyzing the collected data from the matrix using Mic Mac software, the impact and influence of each factor and distribution of factors such as stable and unstable have been determined and evaluated and trends affecting the future of public diplomacy have been identified. All trends in the form of strategic and determining variables or influential variables, two-dimensional variables, variables influential or dependent, independent variables, regulatory variables were classified. <br /> Based on software analysis, promoting artificial intelligence, enhancing connectivity, emerging new business models, external threats, globalization, intellectual capital protection, global trade, political stability, discourse change, the balance of power, strategic dialogue, enhanced virtual network media, economic interaction, cultural and social interconnections are the key actors in the future of public diplomacy. <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> سئوال اصلی و هدف اصلی تحقیق حاضر،شناسایی فراروندهای موثر بر آینده دیپلماسی عمومی است. بنابراین پس از انجام مطالعات کتابخانهای و بررسی اسناد و منابع معتبر، فهرستی از فراروندها و روندهای کلیدی فضای سایبر موثر بر آینده دیپلماسی عمومی شناسایی شد، سپس با بهرهگیری از روشهای آیندهنگاری، روش تحلیل ساختاری/ تاثیرات متقابل، ماتریس تاثیر متقابل طراحی گردید و با اخذ نظر 12نفر از خبرگان و اجماع نظرات آنان درباره تاثیرگذاری عوامل بر یکدیگر وارد ماتریس شد.با تحلیل دادههای بهدست آمده از ماتریس با استفاده از نرمافزار میکمک، میزان تاثیرگذاری و تاثیرپذیری هرکدام از عوامل و پراکنش عوامل از جمله پایدار و ناپایدار، مشخص و ارزیابی شده است و تمامی روندها در قالب متغیرهای استراتژیک و تعیینکننده یا متغیرهای تأثیرگذار ، متغیرهای دو وجهی، متغیرهای تأثیرپذیر یا وابسته ، متغیرهای مستقل و متغیرهای تنظیمی دستهبندی گردیدند و نهایتا براساس تحلیلهای نرمافزاری صورتگرفته روندهای راهبردی موثر شناخته و مشخص شدند که عبارتنداز: ترویج هوش مصنوعی، افزایش اتصالات، ظهور مدلهای نوین در کسبوکار، تهدیدات خارجی، جهانی شدن، حمایت از سرمایه فکری، تجارت جهانی، ثبات سیاسی، تغییرات گفتمانی، موزانه قوا، ارتباطات استراتژیک، افزایش رسانههای شبکههای مجازی، ارتباطات اقتصادی و ارتباطات فرهنگی و اجتماعی؛ این متغیرها به عنوان بازیگران اصلی در آینده دیپلماسی عمومی محسوب میشوند.https://rahbord.csr.ir/article_115556_8b0e08d6a104e3a3ee0d6f1d7ad3307b.pdfپژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامفصلنامه علمی راهبرد1028-310229120200521The Strategic Objectives of the Elite System in the Thought of the Supreme Leaderاهداف راهبردی نظام نخبگانی در اندیشه مقام معظم رهبری (مدظلهالعالی)131162115557FAمنصورهمهدیزادهدانشآموخته دکترای بررسی مسائل اجتماعی ایران، دانشکده علوم اجتماعیJournal Article20210218Elites are the enormous human asset in each country. Elite affairs management requires the collaboration of all executive agencies associated with elite affairs under the title of "Elite System". Currently, one of the obstacles concerning the elite system is the lack of comprehensive plan and strategic management within elite affairs, which has led to several challenges in the management of elite affairs. The first step in the elite affairs strategic planning is to draw and formulate the strategic ends of the elite system, so this paper intends to investigate the strategic goals of this concept in the thought of the Supreme Leader. The thematic analysis method was used to accomplish the mentioned goal. The analysis unit consists of texts of all the Supreme Leader's statements in meeting with the elites in the period of 2002-2018.<br /> By analyzing and coding the comments of the Supreme Leader concerning the research subject, 6 comprehensive, 11 organizing, and 36 fundamental themes were extracted as the country's elite system strategic goals. In general, it can be said that the country's elite system strategic goals in the opinion of the Supreme Leader are: Strengthening the effectiveness of elites in national, international, cultural, and social fields; enhancing and promoting elite motivation; modeling and honoring elites; timely and accurate identification of elites along with the risks of identifying this group; raising elites from an early age (talent development stage) to elite stage and supporting them. The elite system along with the mentionedنخبگان، سرمایه های انسانی عظیم هر کشوری محسوب میشوند. مدیریت امور نخبگان نیازمند انسجام و همکاری تمامی دستگاههای اجرایی مرتبط با امور نخبگان تحت عنوان «نظام نخبگانی» است. در حال حاضر یکی از مسائل نظام نخبگانی کشور، عدم برنامه ریزیِ جامع و فقدان مدیریت راهبردی در امور نخبگان است که منجر به ایجادِ چالشهای متعددی درزمینه مدیریت امور نخبگان شده است. نخستین گام در برنامهریزی راهبردی امور نخبگان، ترسیم و تدوین اهداف راهبردی نظام نخبگانی است. از این روی هدف مقاله حاضر عبارت است از بررسی اهداف راهبردی نظام نخبگانی کشور در اندیشه مقام معظم رهبری. برای دستیابی به هدف مذکور، از روش تحلیل مضمون استفاده شده است. واحد تحلیل عبارت است از متون کلیه بیانات معظمله طی سالهای 1381 تا 1397 در دیدار با نخبگان.<br /> از کدگذاری و تحلیل بیانات مقام معظم رهبری در رابطه با موضوع تحقیق، 6 مضمون فراگیر، 11 مضمون سازماندهنده و 36 مضمون پایه به عنوان اهداف راهبردی نظام نخبگانی کشور استخراج گردید. در مجموع میتوان گفت اهداف راهبردی نظام نخبگانی کشور در اندیشه مقام معظم رهبری عبارتند از: تقویت اثرگذاری نخبگان در عرصههای ملی، بین المللی، فرهنگی و اجتماعی، اصلاح و ارتقای انگیزه نخبگان، الگوسازی و تکریم از نخبگان، شناسایی بهموقع و صحیح نخبگان همراه با توجه به مخاطرات شناسایی این گروه، پرورش نخبگان از سنین پایین (مرحله بروز استعداد) تا مرحله نخبگی و پشتیبانی فرصتآفرین از آنها. نظام نخبگانی در کنار اهداف راهبردی مذکور، ماموریت تعالی سازمانی نیز دارد یعنی موظف به رشد وhttps://rahbord.csr.ir/article_115557_c849c59467eac7cfa7e90e9bebc01717.pdfپژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامفصلنامه علمی راهبرد1028-310229120200521Ranking of the Country's Provinces in Terms of Knowledge-Based Economy Indicatorsرتبهبندی استانهای کشور از منظر شاخصهای اقتصاد دانشبنیان163196115558FAمحمدحسینامجدیدانشجوی دکتری اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمانحسینمهرابی بشرآبادیاستاد گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرماننداجهانآرایکارشناس ارشد اقتصاد، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه شهید باهنر کرمان
Nirani303@gmail.comJournal Article20200426The purpose of this paper is to investigate and identify the status of provinces in terms of knowledge-based economic indicators that can help to identify, evaluate, and improve the situation of these provinces. The paper tries to answer the question of how is the status of knowledge-based economy among provinces of the country? For this purpose, 20 knowledge-based economic indicators in the form of 5 components have been used to investigate the current situation. First, the indicators were weighted by Shannon's entropy method, and then the provinces were divided into five components: Information and Communication Technology (ICT) infrastructure; education and human resources, institutional and economical regimes, research and development, and performance, as well as a set of all these components, were ranked by using the TOPSIS model. The results demonstrate that Tehran province is in the first place by a wide margin followed by Isfahan, Qom, and Alborz provinces in the second to fourth. In contrast, three provinces of Sistan and Baluchestan, North Khorasan, Kohgiluyeh and Boyer-Ahmad are at the bottom of this ranking. According to the results obtained in calculating knowledge-based economics factors and indicators, it seems necessary to pay particular attention to provincial planners and decision-making and private sector managers in promoting knowledge-based economy and reducing inequality and spatial imbalances.هدف از این مقاله بررسی جایگاه و مقایسه استانهای کشور از نظر شاخصهای اقتصاد دانشبنیان است که میتواند در شناخت، ارزیابی و بهبود وضعیت این استانها کمک کند. مقاله درصدد پاسخگویی به این سوال است که وضعیت اقتصاد دانش بنیان در بین استان های کشور چگونه است؟ برای این منظور از 20 شاخص اقتصاد دانشبنیان در قالب 5 مؤلفه برای بررسی وضعیت موجود استفاده شده است. ابتدا شاخصها از روش آنتروپی شانون وزندهی شدند و سپس استانها به تفکیک در پنج مؤلفه زیرساخت فناوری اطلاعات و ارتباطات، آموزش و منابع انسانی، رژیمهای نهادی و اقتصادی، تحقیق و توسعه و عملکردی و همینطور بر اساس مجموعهای از تمام مؤلفههای مذکور با استفاده از مدل تاپسیس رتبهبندی شدند. نتایج به دست آمده بیانگر این است که استان تهران با اختلاف زیاد در رتبه اول قرار دارد و پس از آن استانهای اصفهان، قم و البرز در رتبههای دوم تا چهارم هستند. از طرف دیگر سه استان سیستان و بلوچستان، خراسان شمالی و کهگیلویه و بویراحمد در رتبههای آخر قرار دارند. با توجه به نتایج به دست آمده در محاسبه عوامل و شاخصهای اقتصاد دانشبنیان، نیاز به توجه ویژه برنامهریزان و تصمیمگیران استانی و مدیران بخش خصوصی در ارتقاء اقتصاد دانشبنیان و کاهش نابرابریها و عدم تعادلهای فضایی ضروری به نظر میرسد.https://rahbord.csr.ir/article_115558_f49af5a7248c33b84f39c119ffe164d1.pdfپژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظامفصلنامه علمی راهبرد1028-310229120200521Cognition of Foreign Persian-Language Media Strategy, in Image Management of the Institution of Velayat-e Faqihشناخت راهبرد رسانههای فارسیزبان بیگانه، در مدیریت تصویرِ نهاد ولایتفقیه197228115559FAپرویزامینیاستادیار گروه علوم سیاسی و مطالعات انقلاب اسلامی، دانشگاه شاهدسیدابوذرخوشبیانکارشناس ارشد مدیریت رسانه، دانشگاه صدا و سیما (نویسنده مسئول)سیدمحمدرضافیاضیدانشجوی دکتری مدیریت رسانه، دانشگاه آزاد اسلامیJournal Article20200422 <br /> <br /> <br /> <br /> <br />With the expansion of the global importance of the media in public diplomacy, some of the belligerent countries have attempted to set up Persian-language media. All media outlets have a strategic basis for media operations on its subjects. These strategies not only specifying the ultimate objective and the orientation of media but also considered as a road map to put the media in the path regarding its principal goal. Therefore, it is crucial to recognize the media operations strategies of these networks to deal with them. Velayat-e Faqih, as an indispensable institution of the Islamic Republic of Iran, has always been under attack by the media campaign. This study focuses on Velayat-e Faqih institutions to identify and explain strategic peculiarities of the idea presented by this institution under Persian-speaking satellite networks. This research analyzes the content of topics related to Velayat-e Faqih institution in ten years (2008-2018) and eleven Persian-speaking media using the qualitative content analysis method. The results of this study revealed that the chief strategy of these networks tends to undermine the five significant principles of this institution including discrediting the true character of the Supreme Leader, the religious and intellectual foundations of this institution, the popular aspects of Velayat-e Faqih, legal support, and lastly the functioning aspect of Velayat-e Faqih institution. This invalidation convinced the public in a way that ultimately leads to the delegitimization of this institution and the necessity of its elimination. Indeed, the strategic goal of these med <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> با گسترش اهمیت رسانهها در دیپلماسی عمومی جهانی، برخی کشورهای متخاصم اقدام به راهاندازی رسانههای فارسیزبان کردهاند. هر رسانهای برای عملیات رسانهای پیرامون موضوعات مدنظر خود، الگوی راهبردی دارد که براساس آن عمل میکند. این راهبردها، علاوه بر مشخص کردن هدف نهایی و جهتگیری کلان رسانه، بهعنوان نقشه راهی است تا رسانه را در مسیر هدف اصلی خود قرار دهد. لذا شناخت راهبردهای عملیات رسانهای این شبکهها، برای مقابله با آنها، حائزاهمیت است. دراین میان، نهاد ولایتفقیه، بهعنوان یکی از نهادهای حیاتی نظام جمهوری اسلامی ایران، همواره مورد هجمه رسانههای مذکور بوده است. پژوهش حاضر با تمرکز بر نهاد ولایتفقیه، بر آن بوده تا مختصات راهبردی انگاره ارائهشده از این نهاد را ذیل شبکههای ماهوارهای فارسیزبان شناسایی و تبیین کند. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی، ذیل نظریه بازنمایی، به تحلیل محتوای مضامین مرتبط با نهاد ولایتفقیه در یک بازه زمانی دهساله (1387-1397) و در یازده رسانه فارسیزبان پرداخته است. نتایج این تحقیق نشان داد که راهبرد اصلی این رسانهها بهگونهای است که از پنج بنیان مهم این نهاد اعتبارزدایی میکند. این راهبرد شامل اعتبارزدایی از شخص حقیقی ولیفقیه، بنیان دینی و فکری این نهاد، وجه مردمی ولایتفقیه، پشتوانه قانونی و نهایتاً جنبه کارکردی نهاد ولایتفقیه است. این اعتبارزدایی بهگونهای صورت میپذیرد که در نهایت منجر به مشروعیتزدایی از این نهاد شده و لزوم حذف آن به مخاطب القا شود.https://rahbord.csr.ir/article_115559_cd4c2ba084fb98060719b53a5b00eaed.pdf