مقاله


کد مقاله : 1395102796535002609

عنوان مقاله : جایگاه آموزش محیط‌زیست در سند چشم‌انداز 1404 و قانون اساسی ایران

نشریه شماره : 80 فصل پاییز 1395

مشاهده شده : 325

فایل های مقاله : 968 KB


نویسندگان

  نام و نام خانوادگی پست الکترونیک مرتبه علمی مدرک تحصیلی مسئول
1 مریم شیخ الاسلامی sheykholeslamy@alumni.ut.ac.ir دانشجو دکترا
2 سیدمحمد شبیری smshobeiri@yahoo.com دانشیار دکترا

چکیده مقاله

آموزش محیط‌زیست، یکی از راه‌حل‌های اساسی برای مقابله با بحران‌های محیط‌زیستی ناشی از فعالیت انسان است. هدف آموزش محیط‌زیست این است که درک و فهم شهروندان را درباره محیط‌زیست افزایش داده و در ایشان رفتاری را تقویت کند که لازمه بقا و بهبود کیفیت محیط‌زیست است. در این مقاله سند چشم‌انداز و قانون اساسی از بعد آموزش محیط‌زیست و با روش توصیفی تحلیلی بررسی می‌شود. تحلیل محتوای سند چشم‌انداز و قانون اساسی حاکی از آن است که ظرفیت‌های فراوان برای توسعه آموزش‌های محیط‌زیستی در این اسناد بالادستی وجود دارد. مهم‌ترین ابعاد محیط‌زیستی مندرج در سند چشم‌انداز 1404عبارت است از: بهره‌مند از محیط‌زیست مطلوب، بهره‌مند از امنيت اجتماعي، برخوردار از دانش پيشرفته، امن، برخوردار از سلامت، رفاه، امنيت غذايي، به‌دور از فقر، الهام‌بخش، بهره‌مند از توسعه كارامد، جامعه اخلاقي داراي تعامل سازنده و مؤثر با جهان. در این پژوهش ارتباط این ابعاد با آموزش‌های محیط‌‌زیستی تحلیل و توص‍‍یف می‌شود. باوجود اینکه مهم‌ترین اصل قانون اساسی مرتبط با آموزش محیط‌زیست اصل 50 است، اما اص‍ول 3، 8، 43، 45، 51، 100، 104 و 147 نیز از این بُعد قابل تفسیر است. نتایج تحقیق مبین آ‌ن است که آموزش محیط‌زیست از طریق افزایش آگاهی، بینش، نگرش، دانش، مهارت و تعهد، جلب مشارکت و ارائه الگوهای عملی می‌تواند زمینه‌ساز اجرای این اصول و ابعاد مندرج در اسناد بالادستی شود. بنابراین آموزش‌های محیط‌زیستی برای رسیدن به برخی از ابعاد مندرج در سند 1404 و اجرای تعدادی از اصول قانون اساسی یک راهبرد اساسی محسوب می‌شود.