Slide background

جستجوي مقاله (جستجوی پیشرفته)

در این قسمت شما می توانید عنوان یا قسمتی از خلاصه مقاله مورد نظر خود را در کادر زیر وارد نمونه و لیست مقالات مرتبط را مشاهده نمایید

آخرین شماره

No 78
شماره 78 سال 25
بهار 1395
دانلود فایل |

آخرین مقالات منتشر شده

یکی از وظایف اصلی مراکز مطالعاتی راهبردی و سیاست‌پژوهی، مساعدت به نظام تصمیم‌گیری از حیث طراحی اهداف مطلوب و هدف‌گذاری است. این نوع از پژوهش‌های راهبردی در حوزه تحقیقات و سیاست‌پژوهی قرار می‌گیرد. بنابراین پرسش اصلی این مقاله فرایند یا مراحل روش‌شناختی تدوین الگوی مطلوب یا همان هدف‌گذاری یا تدوین سیاست‌های کلی است. از نظر روش‌شناسی، این مقاله درصدد ارائه یک چارچوب روش‌شناختی نسبتاً دقیق برای نحوه انجام تحقیقات راهبردی با مضمون هدف‌گذاری و طراحی الگوی مطلوب می‌باشد. در اینجا تأکید شده است که غرض از طراحی و تدوین الگوی مطلوب تدقیق آرمان‌ها و انتظارات و انسجام‌بخشی میان اهداف است که با الگوی جاری یا رایج متفاوت است. به‌عبارتی الگوی مطلوب معادل آینده‌نگاری در نظر گرفته شده است که مشتمل بر خروجی‌های ملموس، سیاست‌های کلی راهبردهای برنامه‌ها است. فرایند تدوین الگو دارای یازده مرحله است که از توصیف وضع موجود، بررسی تجارب، تدوین ارزش‌های ورودی، محاسبه شکاف یا ناهمخوانی وضع موجود و وضع مطلوب محیط‌شناسی بررسی منابع، تعیین خروجی‌ها، پیشنهاد نظام ارزیابی یا پایش و در نهایت نگاشت‌ نهادی می‌باشد. در ادامه روش‌های پژوهشی و گردآوری اطلاعات در هرکدام از مراحل یازده‌گانه آمده است که شامل‌ روش‌های کمّی و کیفی است. به نظر می‌رسد این مقاله بتواند زمینه مساعدت لازم را به محققان جوان در مقاطع تحصیلات تکمیلی در رشته‌های مدیریت استراتژیک، علوم امنیتی، نظامی، دفاعی و راهبردی ارائه کند.
ابراهیم حاجیانی
DOI : 0
کلمات کلیدی : تدوین الگوی مطلوب ، پژوهش راهبردی ، هدف‌گذاری، آینده‌نگاری ، مدیریت راهبردی ، روش‌شناسی ، سیاست‌پژوهی ، سیاست‌گذاری
متعاقب تأسیس دیوان کیفری بین‌المللی در سال 1998، ایالات‌متحده با این مسئله مواجه شد که با این نهاد تازه ‌تأسیس چگونه و به چه نحوی برخورد کند؛ زیرا بیم‌ها و امیدهای بسیاری در مورد دیوان در میان سیاست‌مداران و تصمیم‌گیران آمریکایی ایجادشده بود. بدین‌جهت است که موضع‌گیری‌های آمریکا در طول این سالیان، دچار فراز و نشیب‌های بسیاری شده است. این سیاست‌ها در طیفی از همگرایی و مشارکت، تقابل و اقدامات خصمانه و تعامل با دیوان قرار گرفته است. البته تمامی این مسائل را می‌توان در چارچوب سیاست خارجی و منافع امنیت ملی ایالات‌متحده آمریکا تحلیل و بررسی کرد. این مقاله درصدد است ضمن بررسی سیر تاریخی این مسائل، ایرادات حقوقی ارائه‌شده توسط آمریکا در مورد دیوان و اساسنامه رم را مورد مداقه قرار دهد. همچنین اقدامات حقوق بین‌المللی و سیاست خارجی آن کشور را بررسی خواهیم کرد تا به تحلیل چرایی اقدامات آمریکا پیرامون دیوان کیفری بین‌الملل دست‌یابیم.
جمشید ممتاز - مسعود اکبری
DOI : 0
کلمات کلیدی : ایالات‌متحده آمریکا ، دیوان بین‌المللی کیفری ، موافقت‌نامه‌های ماده 98 ، قانون حمایت از نیروهای مسلح آمریکا ، صلاحیت تکمیلی دیوان
در منطقه خاورمیانه می‌پردازد. پرسش اصلی مقاله این است که دیپلماسی عمومی ایالات متحده آمریکا در دوران بوش و اوباما در قبال خاورمیانه چه تفاوت‌هایی دارد؟ در این راستا فرضیه‌ای که طرح می‌شود این است که وقوع حادثه 11 سپتامبر سبب افزایش اهمیت نقش دیپلماسی عمومی در سیاست خارجی ایالات متحده در خاورمیانه شده و این سیاست در دوران بوش و اوباما از رویکردهای متفاوتی برخوردار بوده است. طبق یافته‌های این مقاله، در دوران بوش که سیاست خارجی ایالات متحده بر منطق یک‌جانبه‌گرایی و سیاست جنگ‌طلبی استوار بود، اعتقاد قلبی چندانی به قدرت نرم و کاربرد دیپلماسی عمومی وجود نداشت. بنابراین، دیپلماسی عمومی در این چارچوب به «جنگ ایده‌ها» تعبیر شد. از این‌رو، برای پیروزی در این جنگ هدف اصلی رسانه‌ها نه تعامل، بلکه جنگ رسانه‌ای برای معرفی ارزش‌‌ها و ایده‌‌های آمریکایی به‌منظور تأمین هر چه بهتر منافع ملی ایالات متحده آمریکا بود. در مقابل، در دوران اوباما اگرچه هدف اصلی که همان معرفی ارزش‌ها و ایده‌های آمریکایی است، همچنان پا بر جاست، اما با تغییری رویکردی این هدف نه از طریق جنگ ایده‌ها، بلکه بر پایه منطق چندجانبه‌گرایی و تعامل دنبال شده است، تعامل و گفتگوی مستقیمی که در قالب ارسال پیام‌هایی همانند تبریک نوروز و تبریک حلول ماه رمضان نمود یافته است.
سیدداوود آقایی - یاسر نورعلی وند - علیرضا ثمودی - ابراهیم باقری
DOI : 0
کلمات کلیدی : دیپلماسی عمومی ، قدرت نرم ، سیاست خارجی ، خاورمیانه ، ایالات متحده آمریکا
نسبيت فرهنگي يکي از استدلال‌هاي مشهور کساني است که به نسبيت‌گروي اخلاقي معتقدند. به‌نظر اين عده، باورهاي متفاوت اخلاقي در ميان فرهنگ‌هاي مختلف نشان مي‌دهد که مطلق‌گروي اخلاقي پشتوانه‌اي ندارد و بنابراين نمي‌توان به منشأ واحد مانند عقل يا فطرت براي داوري‌هاي اخلاقي مشترک فکر کرد. از طرف ديگر، مطلق‌گروي اخلاقي معتقد است که قواعد اخلاقي جهان‌شمول هستند و نقطه مقابل نسبيت‌گروي اخلاقي محسوب مي‌شود. در اين مقاله استدلال خواهیم کرد که رويارويي اين دو نظريه قبل و بعد از پيدايش عصر اطلاعات و فضاي سايبري، مرزبندي‌هاي متفاوتي خواهند داشت و دستاوردهاي اخلاقي و فرهنگي قبلي دچار تزلزل خواهند شد. ما در اين نوشته توضیح مي‌دهيم که بدون در نظر گرفتن عصر اطلاعات، نسبيت‌گروي فرهنگي ضرورتاً به نسبيت‌گروي اخلاقي نمي‌انجامد و يا به تعبير بهتر، نسبيت‌گروي فرهنگي با مطلق‌گرايي اخلاقي قابل‌جمع است. سپس توضیح خواهیم داد که با لحاظ‌کردن شرايط ارتباطي عصر اطلاعات و فضاي سايبري، نسبيت‌گروي فرهنگي با نسبیت‌گرایی اخلاقي بيشتر قابل‌جمع است. به همين دليل نشان خواهيم داد که فضاي سايبري در آفرينش ارزش‏ها و پديده‌هاي نوين فرهنگي و اخلاقي ابتکار عمل را به‌دست گرفته و گونه‌ای جديد از تعامل بين اخلاق و فرهنگ را رقم خواهد زد که ما آن را تحت يک نظريه جديد، «نسبیت‌گرایی فرهنگي و اخلاقي سايبري» مي‌ناميم.
محمدسعید عرفانی
DOI : 0
کلمات کلیدی : نسبيت‌گروي فرهنگي ، نسبيت‌گروي اخلاقي ، مطلق‌گروي اخلاقي ، فضاي سايبري
‌این مقاله با تمرکز بر آموزش سیاست در ایران قصد دارد تکوین شیوه‌های آموزشی و تکامل آنها در تاریخ سنتی، مدرن و پسامدرن را مورد واکاوی قرار دهد. دوره سنتی آموزش دانش سیاسی در ایران وجهی اندرزی و کیفی داشت که با روش‌های قیاسی و کلی می‌توان رگه‌های عمیق آن را در اندیشه‌های سعدی و خواجه نظام الملک پیدا کرد. دوره دیگر آموزش دانش سیاست در ایران با انقلاب مشروطه وجهی بوروکراتیک و نهادینه پیدا می‌کند که از مدرسه علوم سیاسی تا دانشکده حقوق و علوم سیاسی قابل‌پیگیری است و مبانی اندیشه‌ای آن را در اندیشه‌های پیشگامان مشروطه می‌توان پیدا کرد. دوره آخر بعد از سال 1990 و مربوط به آموزش پسامدرنیستی دانش سیاست در ایران می‌باشد که سازه‌های جدید در قالب فضای مجازی و شیوه‌های الکترونیکی آموزش علم سیاست به عرصه آمده است. ‌این مقاله تحول آموزش دانش سیاست در ایران را در سه دوره مورد واکاوی و ارزیابی قرار می‌دهد، اما تأکید نهایی نوشتار بر دوره معاصر و الزامات آموزش سیاست در عصر اطلاعات است. ‌این مقاله، تکنولوژی را مبنای تغییر شکل و محتوای آموزش علم سیاست قلمداد می‌کند و قصد دارد مشکلات و راه‌حل‌های آموزش علم سیاست در عصر اطلاعات را مورد واکاوی قرار دهد.
روح‌الله اسلامی
DOI : 0
کلمات کلیدی : آموزش ، دانش سیاست ، ‌ایران ، عصر اطلاعات

ابتداقبلی12بعدیانتها مشاهده 1 تا 5 ( از 10 رکورد)